پایان نامه

پایان نامه در مورد عوارض کلیوی دیابت ملیتوس

عوارض کلیوی دیابت ملیتوس

تقریبا 25 تا 30 درصد نارسایی کلیه در کشور ما به علت دیابت است. همچنین نفروپاتی دیابتی علت اصلی نارسایی کلیوی(ESRD)1 درایالات متحده و علت اصلی معلولیت ها و مرگ ومیر مرتبط با دیابت است. وجود پروتئین در ادرار در افراد مبتلا به دیابت، با کاهش چشمگیر میزان بقا و افزایش خطر بیماریهای عروقی همراه است. افراد مبتلا به نفروپاتی دیابتی تقریبا همیشه رتینوپاتی دیابتی نیز دارند.کشیدن سیگار،کاهش عملکرد کلیوی را تشدید می کند. پس از گذشت پنج تا ده سال از دیابت نوع یک ، در تقریبا چهل درصد افراد دفع مقادیر کمی از آلبومین از طریق ادرار(میکروآلبومینوری) شروع می شود(8). میکروآلبومینوری عبارت است از دفع 30 تا 300 میلی گرم آلبومین در روز در یک نمونه ادرار بیست و چهار ساعته. ظهور میکرو آلبومینوری در دیابت نوع یک یکی از علایم پیش بینی کننده مهم پیشرفت به طرف پروتئینوری واضح(بیشتر از 300 میلی گرم در روز) است. هنگامی که پروتئینوری واضح ایجاد میشود تقریبا پنجاه درصد بیماران طی مدت هفت تاده سال به بیماری مرحله نهایی کلیوی می رسند. تغییرات بیماری زای اولیه و اختلالات دفع آلبومین در صورتی که گلوکز پلاسما در حد طبیعی نگه داشته شود ، قابل برگشت خواهند بود. ولی پس از آشکار شدن نفروپاتی، تغییرات بیماری زا احتمالاً برگشت ناپذیر می شوند(95). نفروپاتی که در دیابت نوع دو به وجود می آید ازجهات زیر با نفروپاتی ایجاد شده در دیابت نوع یک تفاوت دارد:

1.میکروآلبومینوری یا نفروپاتی آشکار ممکن است هنگام تشخیص دیابت نوع دو وجود داشته باشند، که نشانگر دوره طولانی بدون علامت این بیماری است؛

2.فشار خون بالا بیشتر با میکروآلبومینوری یا نفروپاتی آشکار ناشی از دیابت نوع دو همراهی دارد؛

3.در دیابت نوع دو وجودمیکروآلبومینوری ارزش پیش بینی کننده کمتری برای پیشرفت به طرف نفروپاتی آشکار دارد. سرانجام، باید به خاطر داشت که میکرو آلبومینوری در دیابت نوع دو ممکن است ثانویه به عواملی باشد که ربطی به دیابت ندارند، از جمله فشار خون بالا، نارسایی احتقانی قلب، بیماری پروستات یا عفونت(95).

نوروپاتی در دیابت ملیتوس

در نوروپاتی کارکرد اعصاب دچار اشکال می شود. نوروپاتی دیابتی تقریبا در پنجاه درصد افراد مبتلا به دیابت نوع یک و دو طولانی مدت دیده می شود. عوامل مختلفی در ایجاد نوروپاتی دیابتی موثرند  که از میان آنها می توان قندخون و فشار خون بالا را درافراد دیابتی نام برد. فشار خون بالا ممکن است باعث از بین رفتن رگهای خونی حمل کننده اکسیژن و مواد غذایی به اعصاب شود. فشار خود بالا سبب تخریب اعصاب نیز می شود. همچنین قندخون بالا روی بعضی فعالیتهای شیمیایی اعصاب اثر می گذارد(93).

علامتهای نوروپاتی دیابتی گوناگون است. بی حسی و کرختی در پاها اغلب نخستین علامتهاست. برخی افراد هیچ گونه علامتی ندارند. در حالی که بعضی دیگر به علت علامتهای نوروپاتی به شدت ناتوان می شوند. نوروپاتی ممکن است در عده‌ای موجب پیدایش درد و در گروهی دیگر سبب بی حسی نسبت به درد گردد. علامتهای نوروپاتی در ابتدا اغلب خفیف بوده و تا مدتها فرد متوجه آنها نمی شود. علامتهای نوروپاتی بیشتر شامل کاهش حس و گاهی درد، در دستها و پاها و ساق پا است. آسیب عصبی ناشی از دیابت، می تواند سبب مشکلاتی در دستگاه گوارش،قلب وکارکرد جنسی شود و موجب سوءهاضمه،اسهال یایبوست،عفونت مثانه، کاهش قدرت جنسی و تعریق بیش از حد گردد. در بعضی افراد، ممکن است ضعف و تحلیل عضلات نیز مشاهده شود. علامتهای نوروپاتی با توجه به نوع اعصابی که درگیر می شوند. متفاوت است. این اختلال ممکن است بصورت پلی نوروپاتی(آسیب اعصاب متعدد)، منونوروپاتی (آسیب یک عصب)، یا نوروپاتی اتونوم( آسیب اعصاب خودکار بدن) تظاهر نماید. مانند سایر عوارض دیابت، بروز نوروپاتی با طول مدت دیابت و روش تنظیم گلوکز خون در ارتباط است(170).

پلی نوروپاتی ومنونوروپاتی

شایع ترین مشکل نوروپاتی دیابتی، پلی نوروپاتی قرینه انتهایی است. این اختلال غالبا به صورت اختلال حسی انتهایی تظاهر میکند. گز گز و مور مور(احساس خواب رفتگی) و درد نیز ممکن است ایجاد شوند. یافته های معاینه فیزیکی عبارتند از: فقدان حس، از بین رفتن رفلکس پاشنه، و غیر طبیعی بودن حس موقعیت(163).

درد نوروپاتیک در بعضی از این بیماران ایجاد می شود که گاهی به دنبال بهبود وضعیت گلوکز خون به وجود می آید. این درد نوعاً اندامهای تحتانی را گرفتار میکند معمولا در هنگام استراحت وجوددارد و هنگام شب شدیدتر می شود. با پیشرفت نوروپاتی دیابتی، درد کاهش یافته و سرانجام ناپدید خواهد شد و به جای آن حالت بی حسی در اندامهای تحتانی ایجاد می گردد(163).

منونوروپاتی (اختلال عملکرد اعصاب جمجمه ای یا محیطی) در دیابت شیوع کمتری نسبت به پلی نوروپاتی داشته و به صوت درد و ضعف حرکتی در محل توزیع یک عصب تظاهر می‌یابد.

درگیری عصب جمجمه ای سوم شایع ترین نوع این اختلالات است و بروز دوبینی نشان دهنده ایجاد آن می باشد.گاهی اعصاب جمجمه ای چهارم، ششم، یا هفتم نیز در گیر می شوند(163و93).

 

 

ادامه مطلب و جزییات بیشتر درباره این پایان نامه :

پایان نامه

پایان نامه رشته پزشکی با موضوع دیابت